اجتماعیاخبار قشمقشمکرونا

کرونا شوخی نیست/ بیمار مبتلا به کووید ۱۹: این بیماری پیر و جوان نمی شناسد

به گزارش پایگاه خبری قشم؛ کرونا، نامی که این روزها بلای جان تمام جوامع شده و مردم ما نیز از آن در امان نمانده اند و هرروز شاهد به گوش رسیدن اخبار نگران کننده بیشتری درمرود آن هستیم.

نامی که معنای آن را افرادی که به آن مبتلا هستند یا کسانی که تجربه عبور از آن را داشته اند، بهتر از هرکسی درک میکنند چرا که علی رغم فاجعه هایی که کرونا برایمان به وجود آورده و خانواده هایی که داغدار کرده، هنوز هم هستند کسانی که آن را یک شوخی میپندارند و با سهل انگاری با جان خود و دیگران بازی میکنند.

برای شناختن بهتر این بیماری، خبرنگار ما با مردی ۳۳ ساله از اهالی قشم که هم اکنون درگیر این بیماری خطرناک است، به گفتگو می پردازد.

سلام؛ هنوز درگیر این بیماری هستید یا سلامتی خود را به دست آورده اید؟

سلام؛ اکنون هفت روز که من به این بیماری مبتلا شده ام. روزهای نخستین بیماری تب بالا و سرفه را متحمل شدم و پس از آن به پزشک مراجعه کردم و کمی شرایط جسمانی من بهتر شد اما همچنان با مشکلاتی همچون از دست دادن حس بویایی دست به گریبانم. تمام مدت احساس بی اشتهایی و بیحالی را تجربه میکنم.

 

از چگونگی ابتلا خود به بیماری کرونا اطلاع دارید؟

من صبح ها در مکانی عمومی کار میکردم و شب ها نیز در مغازه برادرم حضور داشتم و در هر دو مکان با مشتریان برخورد داشتم و احتمال ابتلای خود به بیماری را میدادم؛ بیشتر مواقع از ماسک استفاده میکردم ولی گاهی میگفتم حالا یک ساعت نمیزنم چون برخی مواقع نفس کشیدن زیر ماسک سخت میشد.

 

اولین باری که متوجه شدید به کرونا مبتلا هستید چه واکنشی نشان دادید؟

در مغازه برادرم بودم کمی احساس ناراحتی کردم و به برادرم گفتم که از من فاصله بگیرد اما بعد چندساعت خوب شدم. شب که به خانه برگشتم و شام خوردم همه چیز عوض شد و یک لحظه حالم بهم خورد و حالت تهوع و سر گیچه و کلا از همون شب شروع شد وقتی من دچار بیماری شدم همسرم از من گرفت؛ دو روز بعد هم پسر ۹ ساله ام تب کرد و  احتمال دادیم او نیز مبتلا شده باشد؛ برای جلوگیری از ابتلای دخترانم آنها را به نزد مادربزرگشان فرستادم.

بزرگ ترین تجربه شما از این بیماری چه بود؟

شنیده ها حاکی از آن بود که برای افراد با سن بالا خطر بیشتری دارد و این مسئله کمی ترسناک است و بخاطر اینکه هیچ کس به شما نزدیک نمیشود، البته خودت هم دوست نداری دیگران مبتلا شوند فقط تنها ترس این است که نمیدانی چه زمانی بهبودی را به درست میاوری.

 

برخورد دیگران بعد از با خبر شدن از ابتلای شما به بیماری چطور بود؟

کل خانواده ها از طرف من و همسرم بسیج شدن از ما حمایت میکردند، دلداری میدادند،  هر لحظه تماس میگرفتند و هر کسی تجربه داشت یا شنیده بودن ما را راهنمایی میکرد و رفتاری بسیار دلگرم کننده را از دیگران شاهد بودیم.

 

توصیه شما به دیگران درخصوص این بیماری چیست؟

من به عنوان یک فردی که این بیماری تجربه کردم توصیه میکنم حتما به بروتکل های بهداتشی توجه کنن بیخیال نباشید. بخدا این بیماری هیچ کس را  نمیشناسد، پیر و جوان نمیفهمد و خیلی راحت وارد بدن میشود ولی بیرون رفتنش خیله سخت است چون سیستم بدن را از کار میندازد.

از همه خواهش میکنم یک لحظه بدون ماسک و دستکش بیرون از خانه نروند؛ اگر کار واجبی ندارید حداقل این یک ماه قرنطینه بشوند چرا که بهتر از آن است که بیمار بشوند. قبل از اینکه پشیمان شوید،کاری بکنید.

 

 

انتهای پیام/

مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا