امروز : ۲۷ تیر ۱۴۰۳ ساعت ۱۸:۴۵
صفحه نخست | پیشنهاد سردبیر | سرهای بی‌کلاه؛ چشمان منتظر!/ «تقریبا هیچ»؛ سهم شرکت فولاد کاوه در ایفای مسئولیت های اجتماعی نسبت به هرمزگانی ها

سرهای بی‌کلاه؛ چشمان منتظر!/ «تقریبا هیچ»؛ سهم شرکت فولاد کاوه در ایفای مسئولیت های اجتماعی نسبت به هرمزگانی ها

منتشر شده در ۲۴ فروردین ۱۴۰۱ ساعت ۲۰:۳۹

به گزارش پایگاه خبری قشم، شهروندان هرمزگانی در کمال ناباوری همه‌روزه شاهد افتتاح صنایع بزرگ و کوچک و توسعه ساخت‌ و سازهای صنعتی و تجاری بودند اما “کار” در همان صنایعی که میزبانش بودند به رویای محال نه فقط نیروی کار ساده که متخصص و کارشناس اش مبدل شده بود ، امری که تا به امروز ادامه یافته‌است.

هرمزگان حکم صاحب‌خانه را پیدا کرد که با مهربانی و آغوش باز بی‌آن‌که برای مستاجران خویش ، شرط و شروط طاقت‌فرسایی قائل شود، پذیرای شان شد اما در کمال ناباوری ، شاهد بی‌اعتنایی ها و دهان‌کجی ها و در مواردی “گستاخی مستاجران” شد گرچه تا به امروز با سعه صدرِ مثال‌زدنی، همه را تحمل کرده‌است.

نصیب هرمزگان و بندرعباس از صنعت و تجارت، تنها و تنها آلودگی هوا و صدا و مشکلات زیست‌محیطی بود و با همه این‌ها، دم برنیاورد به امید آن که مدیران صنایع ، با درک شرایط، رویه‌های ناپسند را اصلاح نمایند.

سال‌هاست که فقر و محرومیت ، بیکاری، معضلات زیست‌محیطی منبعث از صنایع در استان که لقب پایتخت اقتصادی و دروازه تجارت ایران را یدک می کشد همزاد و همراه هرمزگان شده و دستورات مؤکد و صریح بالاترین مقام اجرایی کشور و در مواردی نماینده عالی دولت در استان با بی‌اعتنایی برخی مدیران صنایع مواجه شده‌است.

بهره بردن از نیروی آماده‌به‌کار هرمزگانی، حضور نیروهای انسانی استان در ترکیب هیات مدیره صنایع ، توجه به لزوم رشد و ارتقای فرهنگ منطقه، ارتقای زیر ساخت درمان ، کمک به ورزش استان و استعدادهای آن، ایجاد نشاط اجتماعی و … بی‌تردید در زمره وظایف مهم و اساسی صنایعی است که از امکانات مادی و معنوی هرمزگان بهره می‌برند و این همان نکته‌ای است که در ذیل “مسئولیت‌های اجتماعی” تعریف می‌شود.

بی‌اعتنایی برخی مدیران صنایع موجب می‌شود تا بپرسیم آیا صنایع بزرگ و کوچک مستقر در هرمزگان به آنچه که مسئولیت اجتماعی شان خوانده می‌شود واقف هستند و آیا اصولاً اهمیتی بدان می‌دهند یا خیر؟!

باید پرسیده شود: برای مدیران صنایع، رشد و ارتقای فرهنگ بومی و تعمیق و گسترش نشاط اجتماعی آیا محلی از اعراب دارد؟!

شرکت فولاد کاوه جنوب کیش شاید مثال خوبی برای فهم و درک میزان تعهد و انجام مسئولیت اجتماعی یک نهاد اقتصادی باشد، شرکتی که یکی از بزرگ‌ترین کارخانه فولاد کشور بوده و بزرگ‌ترین سرمایه‌گذاری بنیاد مستضعفان در صنعت فولاد محسوب می‌شود، اما نصیب و بهرهِ هرمزگان از این بزرگ‌ترین در زمینه‌های مختلف از اشتغال نیروی بومی گرفته تا همکاری و همیاری در بهبود زیرساخت‌های فرهنگی، بهداشتی، ورزشی ، آموزشی و …. ، “هیچ” بزرگ بوده‌است.

همین بی‌تفاوتی‌ها و عدم مشارکت و پذیرش مسئولیت اجتماعی از سوی فولاد کاوه جنوب کیش و برخی دیگر صنایع هرمزگان بود که موجب شد تا رئیس دولت سیزدهم در سفر به قطب اقتصاد و قطب فولاد کشور با درک صحیح از لزوم پذیرش مسئولیت اجتماعی از سوی صنایع و توجه آنان به جامعه محلی، واضح و آشکار تاکید نماید که مدیران صنایع باید بهره‌گیری از نیروهای بومی را سرلوحه خویش قرار داده و هم به مسئولیت اجتماعی خود عمل نمایند و نقش اساسی در توسعه همه‌جانبه و متوازن هرمزگان ایفا کنند.

نگاهی به آمار بیکاری در استان و وجود محرومیت‌های عمیق و ریشه‌دار در حوزه‌های ورزش، فرهنگ و اجتماع روشن می‌سازد که زمان مماشات و تعارف سپری‌شده و مدیران فولاد کاوه جنوب کیش و دیگر صنایع مستقر در هرمزگان باید به شکل جدی و مؤثر، ایفای نقش کرده و در توسعه همه‌جانبه هرمزگان مشارکت فعال داشته باشند.

مدیران شرکت فولاد کاوه جنوب کیش در برابر شهروندان هرمزگانی و بخصوص جوانانش مسئول هستند و ناگزیر و ملزم به مشارکت در رشد و توسعه متوازن هرمزگان می‌باشند.

هرمزگانی که پایتخت اقتصادی، دروازه تجارت، قطب فولاد ، قطب ورزش‌های آبی و ساحلی ، قطب گردشگری دریایی و …. لقب گرفته اما با وجود این القاب پرطمطراق ، شاخص فلاکت در آن از بسیاری دیگر از مناطق کشور بالاتر است و این “دردی جان‌سوز” است که سهم “سفره خالی هرمزگانی” فقط القاب و تعاریف زیبا و باشکوه باشد و برای رسیدن به آنچه که حقوق قانونی و اخلاقی اش محسوب می‌شود به انتظار بنشیند و نظاره‌گر دستانی باشد که مشخص نیست چه زمانی اقدام به بازکردن گره کور محرومیت خواهد کرد؟

نشریه ندای جزیره

اشتراک گذاری خبر :
https://newsqeshm.ir/?p=13473

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *